CHARISMATA C.C.C.

ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ ΜΑΝΑ!

- "Πονάω μάνα", είπε η κόρη την ώρα του τοκετού.

-Πότε θα τελειώσει αυτός ο πόνος;"

Η μάνα έσκυψε.. της χάιδεψε τα μαλλιά.. και της είπε :

- :Αυτός ο πόνος κόρη μου τώρα αρχίζει.. και θα τελειώσει μόνο, όταν κλείσεις τα μάτια σου και φύγεις από τη ζωή!".....

Πόσα κείμενα δεν έχουν γραφτεί για αυτόν τον... πόνο της μάνας;

Αμέτρητα..... και ακόμα περισσότεροι άνθρωποι, τον έχουν υμνήσει.

Όμως τι είναι αυτό που κάνει μια μάνα να πονάει τόσο;

Να δίνει και την ίδια τη ζωή της ακόμη για το παιδί της. Κανένας δεν μπορεί να το περιγράψει. Είναι κάτι που βγαίνει από τα σωθικά.

Είναι εκείνο το πολύ παράξενο συναίσθημα, που ένιωσες, όταν μετά από τον τρομερό κι απίστευτο πόνο και νόμιζες δεν θα αντέξεις, σου έβαλαν στην αγκαλιά αυτό το μικρό το ανυπεράσπιστο πλασματάκι.

Και τότε χωρίς δεύτερη σκέψη... έγινε Ο_Κ Ο Σ Μ Ο Σ_Σ Ο Υ_Ο Λ Ο Σ!

Χρόνια πολλά ΠΑΙΔΙ μου!

Χρόνια πολλά ΜΑΝΑ!

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου

Msc, BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator
Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων

14 ΜΑΊΟΥ Ημέρα της Μητέρας, ο εορτασμός των μητέρων ανάγεται στην εποχή των αρχαίων Ελλήνων, οι οποίοι διοργάνωναν εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Ρέας, της μητέρας των θεών. Οι πρώτοι Χριστιανοί γιόρταζαν την τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής ως Γιορτή της Μητέρας για να τιμήσουν τη Μαρία, τη μητέρα του Χριστού.στην Ελλάδα, τον πρώτο καιρό, η Γιορτή της Μητέρας είχε συνδεθεί με την εορτή της Υπαπαντής,, αφού εκείνη την ημέρα (2 Φεβρουαρίου) η Ορθοδοξία τιμά την πρώτη επίσκεψη του Ιησού μαζί με την Παναγία και τον Ιωσήφ στην Εκκλησία.

Στην Ευρώπη, η τήρηση της Ημέρας της Μητέρας της Αγγλίας χρονολογείται από τον 13ο αιώνα, όταν η «Κυριακή της Μητέρας», παρατηρήθηκε την τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής.

Το 1907 η Anna Maria Jarvis (1864-1948) δάσκαλα και κοινωνική ακτιβίστρια, ξεκίνησε τις προσπάθειες για την ίδρυση της Εθνικής Ημέρας της Μητέρας, για να τιμήσει τη μητέρα της Ann Reeves Jarvis (1832-1905), η οποία προώθησε τις «Ημέρες Εργασίας των Μητέρων» (1858).

Ο εορτασμός καθιερώθηκε με ψήφισμα, στις 8 Μαΐου 1914, από τον Πρόεδρο Woodrow Wilson, όπου από την δεκαετία του 1960 και μετά, η Ελλάδα ακολούθησε τον δυτικό εορτασμό

THOMAS FULLER: Ο ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΣ «VIRGINIA CALCULATOR»

Ο Thomas Fuller (1710–1790) ήταν ένας Αφρικανός που απήχθηκε και και πουλήθηκε σαν σκλάβος στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 1724 σε ηλικία 14 ετών. Έγινε γνωστός ως "Negro Tom" καθώς επίσης και με το παρατσούκλι «Virginia Calculator» για την εξαιρετική του ικανότητα να λύνει σύνθετα μαθηματικά προβλήματα με το μυαλό του. Δεν έμαθε ποτέ να διαβάζει ή να γράφει στα αγγλικά και δεν έλαβε καμία εκπαίδευση στην Αμερική. Κάποια στιγμή ο Fuller, αγοράστηκε από τον Presley και την Elizabeth Cox, οι οποίοι καλλιεργούσαν 232 στρέμματα γης τέσσερα μίλια δυτικά της Αλεξάνδρειας. Ωστόσο, εντυπωσίασε τους άλλους με την ικανότητά του να εκτελεί γρήγορα μεγάλους υπολογισμούς στο κεφάλι του. και τον χρησιμοποίησαν επίσης το ταλέντο του στη διαχείριση των φυτειών τους, Παρέμεινε εκεί για το υπόλοιπο της ζωής του,

Κάποια στιγμή όταν είχε γίνει ήδη 70 χρόνων δύο λευκοί άνδρες, και οι δύο Quakers από την Pennsylvania, ταξίδεψαν στο αγρόκτημα Cox και του έθεσαν πολλά προβλήματα για να λύσει. Τον ρώτησαν

- «Πόσα δευτερόλεπτα υπάρχουν σε ενάμιση χρόνο;» και απάντησε σε περίπου δύο λεπτά:

- 47.304.000.

Η δεύτερη ερώτηση ήταν

- «Πόσα δευτερόλεπτα έχει ζήσει ένας άνθρωπος που είναι 70 ετών, 17 ημερών και 12 ωρών:» Σε ενάμιση λεπτό απάντησε:

- 2.2210.500.800.

Ο ένας από αυτούς που έκανε την επαλήθευση στο χαρτί ενημέρωσε τον Fuller ότι έδωσε λάθος απάντηση και ότι το πόσο ήταν πολύ μικρότερο. Ο Fuller του απάντησε βιαστικά,

- «Όχι αφέντη, ξεχνάς το δίσεκτο έτος.»

Όταν προστέθηκε το δίσεκτο έτος, τα ποσά ταίριαζαν ακριβώς.

Γεγονότα για τη ζωή του Fuller προέρχονται από δύο πηγές:

- Τη νεκρολογία του, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Βοστώνης Columbian Centinel, στις 29 Δεκεμβρίου 1790 και

- μια έκθεση για τις μαθηματικές του ικανότητες που προετοιμάστηκε από τον Δρ. Benjamin Rush από τη Φιλαδέλφεια και δημοσιεύτηκε στο Αμερικανικό Μουσείο ή στο Universal Magazine το 1788. Ο Δρ. Benjamin Rush, βοήθησε να δημοσιοποιηθούν τα κατορθώματα του Fuller και το κίνημα κατά της δουλείας χρησιμοποίησε αυτόν και άλλους ως παραδείγματα για το πώς οι σκλάβοι Αφροαμερικανοί ήταν ικανοί να μάθουν.

Αντίστοιχα. στο New Travels στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που δημοσιεύτηκε στα αγγλικά το 1792, ο Γάλλος JP Brissot de Warville συνδύασε την ιστορία του Fuller με αυτή του James Derham, ενός σκλαβωμένου άνδρα που έμαθε να ασκεί την ιατρική στη Νέα Ορλεάνη.

Τέλος, ο μελετητής William F. Ο Mugleston έχει αναγνωρίσει την πιθανότητα ότι ο Fuller είχε σύνδρομο savant.

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου

Msc, BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator
Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων

ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ:

SHAKUNTALA DEVI: Η ΙΝΔΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ»

THOMAS FULLER: Ο ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΣ «VIRGINIA CALCULATOR»

SHAKUNTALA DEVI: Η ΙΝΔΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ»

Shakuntala Devi (4 November 1929 – 21 April 2013) Ινδή αριθμομνήμων, συγγραφέας, αστρολόγος και διανοητική αριθμομηχανή.

Είναι γνωστή με το προσωνύμιο «Ανθρώπινος Υπολογιστής», εξαιτίας της ικανότητάς της να εκτελεί από μνήμης πολύπλοκους αριθμητικούς υπολογισμούς μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Το 1977 αναμετρήθηκε με έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή στις ΗΠΑ για το ποιος από τους δύο θα βρει γρηγορότερα την κυβική ρίζα του αριθμού 188.132.517, και τον νίκησε.

Την ίδια χρονιά στο Πανεπιστήμιο του Dallas,κατάφερε να βρει την 23η ρίζα ενός αριθμού με 201 ψηφία, μέσα σε 50 δευτερόλεπτα. Η απάντησή της ήταν ο αριθμός 546.372.891 και επιβεβαιώθηκε απόλυτα από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή τύπου Univac 101, που χρειάστηκε κάποια επιπλέον δευτερόλεπτα για να λύσει το ίδιο πρόβλημα.

Στις 18 Ιουνίου του 1980, η Shakuntala Devi, πολλαπλασίασε δύο αριθμούς με 13 ψηφία (7.686.369.774.870 Χ 2.465.099.745.779), τους οποίους επέλεξε τυχαία ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής του «Imperial College» του Λονδίνου και έδωσε τη σωστή απάντηση (18.947.668.177.995.426.462.773.73) μέσα σε 28 δευτερόλεπτα!

Αυτό ήταν και το γεγονός αυτό καταχωρήθηκε το 1982 στο βιβλίο ρεκόρ Guinness.

Η περίπτωσή της απασχόλησε και την επιστήμη. Το 1988 έγινε αντικείμενο μελέτης από τον Arthur Jensen, καθηγητή Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Berkeley ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι:

- «Οι μαθηματικοί υπολογισμοί είναι προφανώς η μητρική της γλώσσα, ενώ για τους περισσότερους από εμάς είναι στην καλύτερη περίπτωση μια ξένη γλώσσα που μαθαίνουμε στο σχολείο... Η Devi «αντιλαμβάνεται» τους μεγάλους αριθμούς διαφορετικά από τον τρόπο που κάνουμε συνήθως οι περισσότεροι από εμάς. Όταν παίρνει έναν μεγάλο αριθμό (και πρέπει να το κάνει αυτό οπτικά), υφίσταται κάποια μεταμόρφωση, σχεδόν αμέσως - συνήθως κάποιου είδους απλοποίηση του αριθμού»

Η Shakuntala Devi ασχολήθηκε ακόμη με την αστρολογία και έγραψε βιβλία μαγειρικής, αστρολογίας, καθώς και μυθιστορήματα.

Πέθανε στη γενέτειρά της στις 21 Απριλίου του 2013, σε ηλικία 83 ετών.

Το 1982 συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο Guinness World Records, ενώ στις 4 Νοεμβρίου 2013, η Devi τιμήθηκε με ένα Google Doodle για τα 84α γενέθλιά της.

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου

Msc, BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator
Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων

ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ:

- SHAKUNTALA DEVI: Η ΙΝΔΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ»

- THOMAS FULLER: Ο ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΣ «VIRGINIA CALCULATOR»

ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ και ΕΝΣΥΝΑΊΣΘΗΣΗ

Ο Επίκτητος είπε:

- "Όταν βλέπεις κάποιον να κλαίει, είτε επειδή αποχωρίζεται το παιδί του, είτε εξαιτίας κάποιας υλικής απώλειας, πρόσεχε μην παρασυρθείς από τη σκέψη ότι η κατάστασή του είναι όντως άσχημη. Να έχεις υπόψη σου ότι ο άλλος δεν θλίβεται εξαιτίας του γεγονότος, αλλά εξαιτίας των ερμηνειών του για το γεγονός. Επίσης, μη φοβηθείς να του συμπαρασταθείς με λόγια, ακόμα και να στενάξεις μαζί του, πρόσεχε όμως μη στενάξεις και μέσα σου“.

Ετσι. ο Επίκτητος εκανε παρομοίωση για τις σχολές φιλοσοφίας με αυτήν ενός ιατρείου.
Η άσκηση της φιλοσοφίας δεν είναι διανοητική αλλά καθαρά πρακτική. Ο δάσκαλος φιλοσοφίας είναι αυτός που κάνει τη διάγνωση της "αρρώστιας", που βρίσκει τις αιτίες που κάνουν κάποιον να απομακρυνθεί από τη λογική του φύση και να δίνει "συνταγές" θεραπείας. Δεν είναι κάποιος που απλώς ανακουφίζει με παρήγορα λόγια αλλά που λέει την αλήθεια και δείχνει ότι την αιτία του πόνου που είναι αποτέλεσμα λανθασμένων επιλογών.

- "Η σχολή του φιλοσόφου, άνδρες, είναι ιατρείο, δεν πρέπει να βγαίνετε χαρούμενοι αλλά πονεμένοι. Δεν έρχεστε βέβαια αν είστε υγιείς, ο ένας έχει τον ώμο βγαλμένο, ο άλλος έχει απόστημα, ο άλλος συρίγγιο κι ο άλλος πονοκέφαλο. Και θα καθίσω εγώ να σας λέω ωραία λόγια και φρασούλες, για να με επαινέσετε και να φύγετε, ο ένας με τον ώμο όπως τον έφερε, ο άλλος με τον ίδιο πονοκέφαλο, ο άλλος με το συρίγγιο κι ο άλλος με το απόστημα;" ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ, Διατριβές Γ/κγ,29-32.

Η συμπόνοια έχει δύο πλευρές μας, εξηγεί και ο Γερμανοκαναδός συγγραφέας πνευματικής αναζήτησης, Eckhart Tolle.

Η μία πλευρά είναι να νιώσεις τον πόνο του άλλου. Αυτή είναι η ενσυναίσθηση. Για να νιώσεις τον πόνο του άλλου πρέπει να έχεις περάσει κι εσύ από κάτι αντίστοιχο. Αν δεν έχεις υποφέρει, κατά πάσα πιθανότητα η ενσυναίσθηση είναι αρκετά δύσκολο να συμβεί.

Η άλλη πλευρά της αληθινής συμπόνοιας είναι το βάθος που υπάρχει μέσα σου.

Είναι μία περιοχή που δεν μπορεί να την αγγίξει η δυστυχία.Έτσι, ενώ δείχνεις συμπόνοια προς κάποιον άλλον, ακόμα και αν νιώθεις τον πόνο του, μέσα σου, στο υπόβαθρο, υπάρχει μια αίσθηση γαλήνης.

Και οι δύο αυτές διαστάσεις συνυπάρχουν.

Αν υπάρχει μόνο η μία διάσταση, δηλαδή αν μόνο συμπάσχεις με τον άλλον, εισέρχεσαι στον δικό του κόσμο και δεν τον βοηθάς. Τον βοηθάς μόνο αν παραμένεις συνδεδεμένος με το αιώνιο μέσα σου, ενώ παράλληλα συνδέεσαι και με τον άλλον.
Τότε ξεκινάει και η θεραπεία.
Μην μπαίνεις ολοκληρωτικά μέσα στην πραγματικότητα των άλλων. Αναγνώρισε την πραγματικότητά τους ως ένα ψεύτικο κατασκεύασμα που έχει δημιουργήσει ο νους τους.

Αλλά μην τους το πεις αυτό. Να το ξέρεις, αλλά μην τους το πεις, γιατί αυτό το κατασκεύασμα δεν θέλει να το προκαλούν. Και επίσης, αν τους το πεις, θα απευθυνθείς μόνο στον νου τους, ο οποίος δεν είναι δεκτικός σε τέτοιου είδους λόγια.

Ο νους δεν θέλει να δει τα ψεύτικα κατασκευάσματά του, γιατί αν τα δει θα επέλθει και το τέλος του.

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου

Msc, BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator
Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων

Ο Επίκτητος (50 μ.Χ. - 138 μ.Χ.) ήταν Έλληνας στωικός φιλόσοφος.Aναφέρεται ως παιδί δούλων και φέρεται ότι γεννήθηκε στην Ιεράπολη της Φρυγίας και εξού το προσωνύμιο Ιεραπολίτης. Ο Επίκτητος ανέπτυξε ένα φιλοσοφικό σύστημα, κυρίως ως είδος θρησκευτικής διδασκαλίας που έμοιαζε πολύ με τον χριστιανισμό. Επίκεντρο της φιλοσοφίας του Επίκτητου είναι ο άνθρωπος και η εκπαιδευτική αγωγή του με έμφαση στην ηθική. Η εκπαίδευση για τον φιλόσοφο είναι το μέσο με το οποίο μπορεί να κατοχυρώσει ο άνθρωπος την ελευθερία του, καθως θα μπορεί να διακρίνει τα πράγματα που βρίσκονται υπό την εξουσία του από εκείνα που δεν βρίσκονται υπό την εξουσία του. Κατά τον Επίκτητο, η έννοια της ευδαιμονίας εδράζεται στη γνώση των «εφ' ημίν» (προσωπικέςπράξεις, σκέψεις κλπ.) και των «ουκ εφ' ημίν» (πλούτος, δόξα κλπ.). Το έργο του εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τους φιλοσόφους του Νεοπλατωνισμού αλλά και από την χριστιανική Εκκλησία.

Eckhaert Tolle: Γεννήθηκε το 1948, στη Γερμανία και σπούδασε λογοτεχνία, γλώσσες και φιλοσοφία στα πανεπιστήμια του Λονδίνου και του Κέμπριτζ. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως σύμβουλος και πνευματικός δάσκαλος μεμονωμένων ατόμων και μικρών ομάδων. Από το 1995 ζει στο Βανκούβερ του Καναδά. Σήμερα, ως σύγχρονος πνευματικός δάσκαλος, ταξιδεύει παντού, διαδίδοντας το μήνυμά του σε όλο τον κόσμο. Πολλές από τις ομιλίες, τις συνεντεύξεις και τις διδασκαλίες του κυκλοφορούν σε cd και dvd. Το έργο του "Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΤΩΡΑ", έγινε παγκόσμιο μπεστ σέλερ και μεταφράστηκε σε 33 γλώσσες– ενέπνευσε εκατομμύρια αναγνώστες ώστε να ανακαλύψουν την ελευθερία και τη χαρά μιας ζωής που βιώνεται στο «τώρα».

ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΑΓΟΝΙ. .

Αφιερωμένο στον πατέρα μου Ανδρέα, που η δουλειά του ήταν να οδηγεί την μηχανή ενός τρένου

αλλά ήξερε πως έπρεπε να αφήνει την μητέρα μου να καθορίζει την πορεία.

Κάθε χρόνο οι γονείς του Ανδρέα τον πήγαιναν με το τρένο στο χωριό στην γιαγιά του για να περάσει τις καλοκαιρινές διακοπές και επέστρεφαν με το ίδιο τρένο τέλος καλοκαιριού.

Μια μέρα το αγόρι είπε στους γονείς του:

- "Είμαι ήδη μεγάλος Μπορώ να πάω μόνο στο σπίτι της γιαγιάς μου; "

Μετά από μια σύντομη συζήτηση οι γονείς δέχτηκαν. Στέκονται περιμένουν το τρένο να αναχωρήσει, αποχαιρετούν το γιο τους δίνοντας του μερικές συμβουλές έξω από το παράθυρο, ενώ ο Ανδρέας τους επανέλαβε:

- "Το ξέρω! Μου τα έχετε πει περισσότερες από χίλιες φορές. "

Το τρένο κοντεύει να φύγει και ο μπαμπάς του ψιθύρισε στο αυτί του:

- "Γιε μου, αν νιώθεις άσχημα ή ανασφαλής, αυτό είναι για σένα!" και του έβαλε κάτι στην τσέπη του.

Τώρα ο Ανδρέας είναι μόνος καθισμένος στο τρένο όπως ήθελε, χωρίς τους γονείς τους για πρώτη φορά. Θαύμαζε το τοπίο από το παράθυρο,

Γύρω του ξένοι άνθρωποι σπρώχνουν και κάνουν πολύ θόρυβο, κάθε στάση μπαίνουν και βγαίνουν από το βαγόνι. Ο ελεγκτής του τρένου κάνει κάποια σχόλια σχετικά με το γεγονός ότι το παιδί ο Ανδρέας είναι μόνος.

Ένας άλλος τον κοίταζε με λυπημένα μάτια.

Ο Ανδρέας αισθάνεται τώρα άσχημα κάθε λεπτό που περνά. Και τώρα φοβάται.

Έσκυψε το κεφάλι του με δάκρυα... νιώθει φοβισμένος και μόνος.

Τότε θυμήθηκε τον μπαμπά του που του έβαλε κάτι στην τσέπη του,

τρέμει, ψάχνει για αυτό που του έβαλε ο πατέρας του.

Βρήκε ένα κομμάτι χαρτί που έγραφε:

- "Γιε μου, είμαι στο τελευταίο βαγόνι!"

Έτσι είναι και στη ζωή.

Πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά μας να φύγουν, πρέπει να τα εμπιστευτούμε.

Αλλά πρέπει πάντα να είμαστε στο τελευταίο βαγόνι, βλέποντας, αν φοβούνται ή αν βρουν εμπόδια και δεν ξέρουν τι να κάνουν.

Πρέπει να είμαστε κοντά τους όσο είμαστε ζωντανοί, τα παιδιά πάντα χρειάζονται τους γονείς τους.

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου

Msc, BA Επικοινωνιολόγος - Personality Creator
Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων

23 ΑΠΡΙΛΊΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η φράση "Ψυχής Ιατρείον" αναγράφεται στην είσοδο

της Μοναστικής βιβλιοθήκης του Saint Gall της Ελβετίας,

από την εποχή της δυναστείας των Καρολιδών

το οποίο σήμερα θεωρείται Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

«Tι όμορφο που είναι ένα βιβλίο… που επινοήθηκε για να πιάνεται στο χέρι, ακόμη και στο κρεβάτι, ακόμη και μέσα σε μία βάρκα, ακόμη και εκεί όπου δεν υπάρχουν ηλεκτρικές πρίζες, ακόμη κι αν έχει αποφορτιστεί κάθε μπαταρία και αντέχει τα σημάδια και τα τσαλακώματα, μπορεί να αφεθεί να πέσει καταγής ή να παραταθεί ανοιγμένο στο στήθος ή στα γόνατα όταν μας παίρνει ο ύπνος, μπαίνει στην τσέπη, φθείρεται, καταγράφει την ένταση, την επιμονή ή τον ρυθμό των αναγνώσεών μας, μας υπενθυμίζει (αν φαίνεται πολύ καινούργιο ή άκοπο) ότι δεν το διαβάσαμε ακόμη…» γράφει ο Umberto Eco.

Στις 23 Απριλίου 1616 έφυγαν από τη ζωή δύο μεγάλα ονόματα των γραμμάτων:

- ο Ισπανός συγγραφέαςMiguel de Cervantes Saavedra, 29 Σεπτεμβρίου 1547 – 22 Απριλίου 1616) που έγραψε μεταξύ πολλών έργων του, "El ingenioso hidalgo Don Quixote de la Mancha" (Δον Κιχώτης) και

- ο Άγγλος δραματουργός και ποιητής William Shakespeare (Απρίλιος 1564 - 3 Μαΐου 1616).

Με αφορμή το διπλό αυτό γεγονός, η UNESCO έχει καθιερώσει την 23η Απριλίου ως την Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου.

Όμορφα να διαβάζετε και να ονειρεύεστε!

Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου
Msc, ΒΑ Επικοινωνιολόγος - Personality Creator
Σύμβουλος Στρατηγικής Ανάπτυξης και Διαπροσωπικών Σχέσεων

Σε προσέλαβουν γιατί μπορείς να κάνεις την δουλειά, ωστόσο πρέπει και να θέλεις. .

Καθώς είμαι παθούσα και συνεπώς μαθούσα ανακεφαλαιώνω:

Δεν με νοιάζει αν πας στο γραφείο στις 10.

Δεν με νοιάζει αν επιλέξεις να εργαστείς από το σπίτι ή όχι.

Δεν με νοιάζει αν δουλεύεις από το γκαράζ ενώ φτιάχνουν το αυτοκίνητό σου.

Σε προσέλαβα για δουλειά και σε εμπιστεύομαι. Απλά θέλω να ξέρω τι χρειάζεσαι από μένα για να πετύχεις στο ρόλο σου. Και θα είμαι εκεί για σένα.

Δεν χρειάζεται να μου αιτιολογήσεις γιατί χρειάζεσαι μια μέρα διακοπών.

Δεν χρειάζεται να μου εξηγήσεις πόσο άρρωστο είναι το παιδί σου και πρέπει να φύγεις νωρίς.

Δεν χρειάζεται να ζητήσεις συγγνώμη για την προσωπική σου ζωή.

Ναι, ενδιαφέρομαι για τα αποτελέσματα, αλλά και για σένα.

Είμαστε όλοι άνθρωποι και είμαστε όλοι ενήλικες.

Ωστόσο πρέπει να τιμάς την εργασία μας. Μην προδίδεις την εμπιστοσύνη μου.

Εγώ ανταποκρίνομαι στην συμφωνία μας αλλά και εσύ πρέπει να τιμήσεις την δική σου!

ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΡΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ

Όταν προσλαμβάνετε κάποιον μην τον κρίνετε μονάχα από τα προσόντα του για να ανταπεξέλθει στην εργασία του, την εμφάνιση και κοινωνική συμπεριφορά στην συνέντευξη που του κάνετε αλλά κυρίως στην διάθεση να ασχοληθεί δημιουργικά και αποτελεσματικά με αυτήν!